Φανταστείτε τον εαυτό σας σε μια συνηθισμένη στιγμή- στο σουπερ- μάρκετ, στο γραφείο ή όταν ταξιδεύετε - , όταν ξαφνικά, ο κόσμος γκρεμίζεται. Η καρδιά χτυπά δυνατά, η αναπνοή κονταίνει, τα χέρια μπορεί να ιδρώνουν, το στομάχι να σφίγγεται και ένας φόβος ότι θα πεθάνετε ή ότι θα τρελαθείτε σας κυριεύει. Αυτή είναι η κρίση πανικού.
Μια εμπειρία που ενώ μπορεί να είναι αρκετά διαφορετική για τον καθένα , ο κοινός παρονομαστής είναι η έντονη δυσφορία που βιώνει το άτομο συνήθως αιφνίδια , χωρίς προφανή κίνδυνο για εκείνον αλλά και χωρίς προφανή λόγο για τον ίδιο πολλές φορές. Ο φόβος της επανάληψης μιας κρίσης είναι κάτι που ταλανίζει πολύ συχνά αυτούς που είχαν την εμπειρία της.
Λόγω του ότι η συμπτωματολογία των κρίσεων πανικού (ταχυπαλμία, δυσκολία στην αναπνοή, ζαλάδες κτλ) θυμίζει άλλες ιατρικές καταστάσεις , είναι πολύ σύνηθες τα άτομα να απευθύνονται σε γιατρούς άλλων ειδικοτήτων πριν καταλήξουν στον/ στην Ψυχοθεραπεύτρια κατανοώντας ότι τίποτα οργανικό δεν τους συμβαίνει.
ΤΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΩΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ
Αυτό που συμβαίνει στο άτομο στις κρίσεις πανικού είναι ότι μέσω της ενεργοποίησης του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και της έκκρισης ορμονών του στρες, το σώμα προετοιμάζεται για να αντιμετωπίσει μια απειλή , ενεργοποιείται δηλαδή η αντίδραση ''μάχη ή φυγή'', ο πιο αρχέγονος μηχανισμός επιβίωσης του ανθρώπου. Το πρόβλημα είναι, ότι στις κρίσεις πανικού αυτός ο συναγερμός ενεργοποιείται χωρίς να υπάρχει εξωτερική απειλή, δηλαδή εξωτερικός πραγματικός κίνδυνος. Αντιθέτως, η απειλή είναι εσωτερική και ενδοψυχική (αφορά κάτι που συμβαίνει μέσα μας ).
Με λίγα λόγια, για την ψυχαναλυτική σκέψη , το σύμπτωμα του πανικού ή του άγχους είναι η κορυφή του παγόβουνου. Από κάτω, είναι ο εσωτερικός κόσμος του ατόμου που βρίσκεται σε πλήρη αναταραχή. Είναι η στιγμή που οι άμυνες μας καταρρέουν και το ασυνείδητο 'χτυπά την πόρτα' του συνειδητού μέσω του σώματος. Το σύμπτωμα του πανικού μας καλεί να δώσουμε ένα νόημα και να εργαστούμε θεραπευτικά εκεί όπου συχνά μοιάζει να μην υπάρχει κανένα νόημα. Όπως παρατηρούμε από την κλινική πράξη και την έρευνα, οι κρίσεις πανικού συχνά συνδέονται με :
- Αλλαγές και μεταβάσεις ζωής (γέννα, σπουδές, γάμος, απώλειες)
- Συσσωρευμένο στρες
- Αντικρουόμενα συναισθήματα και εσωτερικές συγκρούσεις μπροστά στη λήψη αποφάσεων
- Καταπιεσμένα ασυνείδητα συναισθήματα
Ενώ είναι εύλογη η προσδοκία να θέλει κανείς να απαλαγεί άμεσα από τις κρίσεις πανικού -καθώς είναι μια πολύ επώδυνη εμπειρία- η Ψυχοθεραπεία μας καλεί να φιλοξενήσουμε αυτήν την παραμελημένη, εσωτερική μας φωνή και να ακούσουμε τα μηνύματα που έχει για μας. Μέσα από τη θεραπεία , το άτομο μπορεί να κατανοήσει και να επεξεργαστεί τα συγκαλυμμένα αίτια πίσω από τις κρίσεις πανικού. Μέσα από την σταδιακή οικοδόμηση μιας σταθερής και έμπιστης θεραπευτικής σχέσης το άτομο όχι απλά ανακουφίζεται από τον ψυχικό πόνο , αλλά ανακαλύπτει και αντιμετωπίζει τις εσωτερικές ενδοψυχικές συγκρούσεις που συντηρούν τον φαύλο κύκλο των κρίσεων πανικού.